Ο Γιώργος Ι. Δεληγιάννης (1946-1992) γεννήθηκε στην Αθήνα. Οι γονείς του ήρθαν στην Ελλάδα πρόσφυγες από τη Σμύρνη. Η καταγωγή του αυτή θα επηρεάσει την ψυχοσύνθεση και το έργο του, που κληρονόμησε τη λάγνα μελαγχολία της Ιωνίας.

Φοίτησε με υποτροφία στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική σχολή και σπούδασε Ιστορία-Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών επίσης με υποτροφία. Στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών και ταυτόχρονα συστηματοποίησε τις θεατρικές του ανησυχίες σπουδάζοντας στην Ανώτερη σχολή Κινηματογράφου-Θεάτρου, παίρνοντας πτυχίο Σκηνοθεσίας και Σεναρίου.

Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι στην Ιστορία των Οικονομιών και Κοινωνιών και έκανε τη διδακτορική διατριβή του στη νεότερη Ελληνική Ιστορία με θέμα: «Έρευνες πάνω στις πρώτες Εθνικές Συνελεύσεις κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Αγώνα».

Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Λυών Νεοελληνική Γλώσσα, Νεοελληνική Ιστορία και Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και Θεάτρου. Επίσης δίδαξε ως καθηγητής στην Ιδιωτική και Δημόσια Εκπαίδευση στην Ελλάδα.

Πλούσιο και ποικίλο υπήρξε το συγγραφικό και καλλιτεχνικό του έργο. Τα βιβλία του που εκδόθηκαν και συνεχίζουν να εκδίδονται περιλαμβάνουν έργα ποίησης, πεζογραφίας, θεάτρου, μελέτες για το έργο λογοτεχνών και ιστορικές μελέτες.

Διοργάνωσε και σκηνοθέτησε ο ίδιος πολλές θεατρικές παραστάσεις στα σχολεία όπου δίδαξε. Πολυάριθμες οι διαλέξεις του σε επιστημονικά συνέδρια στα οποία πήρε μέρος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με ιδιαίτερη παρουσίαση θεμάτων από τη Μικρασιατική καταστροφή. Στο ιστορικό του έργο ιδιαίτερα εντυπωσίασε η μεθο-δικότητα και η οξυδέρκεια με την οποία ερμήνευσε τα γεγονότα και οι προεκτάσεις που τους έδωσε ως τη σύγχρονη εποχή.

Ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου αφομοιώνοντας πολιτιστικά στοιχεία τα οποία αργότερα μετέδωσε μέσα από τη συγγραφική και διδακτική του δρα-στηριότητα.

Σημαντική υπήρξε η προσφορά του στους κοινωνικούς αγώνες, ως φοιτητής στα χρόνια της δικτατορίας και μετέπειτα ως καθηγητής, καθώς ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα και πρόσφερε πολλά στο συνδικαλιστικό κίνημα των καθηγητών Μέσης εκπαίδευσης, ιδιαίτερα στην ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου όπου εκλέχτηκε ως πρόεδρος επί τέσσερα συνεχή έτη.

Τέλος αξιοσημείωτη είναι και η ενεργός συμμετοχή του στην Τοπική Αυτό-διοίκηση, ως Δημοτικού Συμβούλου στο Δήμο Πετρούπολης, με ιδιαίτερη προσφορά στη διάδοση της λογοτεχνίας, στη θεατρική ανάπτυξη (Θέατρο Πέτρας) και γενικότερα στην  πολιτιστική ζωή της πόλης.

Έργα του:

• ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΑΡΑΦΩΝΑ, Εκδόσεις Ίδμων
• ΣΜΥΡΝΗ, ΟΙ ΚΑΒΑΛΑΡΗΔΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, Εκδόσεις Ίδμων
• ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, Εκδόσεις Ίδμων
• Η ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ-ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ, Εκδόσεις Ίδμων
• Η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΚΑΙ Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Εκδόσεις Ίδμων

• Ο ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ, Εκδόσεις  Ίδμων

• Η ΠΡΩΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

(ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ), Εκδόσεις  Ίδμων

• ΕΥΡΙΠΙΔΗ - ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΤΑΥΡΩΝ

Μετάφραση ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ, Εκδόσεις  Ίδμων

• Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Εκδόσεις Ίδμων
• ΖΩΗ ΑΠΕΡΑΝΤΟΣ, Εκδόσεις Ίδμων
• ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, Εκδόσεις Πνοές λόγου & τέχνης
• ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΘΥΜΗΜΑΤΑ, Εκδόσεις Ίδμων
• ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ, Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Ίδμων
• ΤΑ ΟΡΟΠΕΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Διηγήματα
• ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ Α' ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ (1821-1822)

Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ - ΠΡΩΤΕΣ  ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

• ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
• ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Έρευνα-Κείμενα για την Ελληνική Τηλεόραση (ET 2 1988,

προβολή σε 20 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ-Αφηγητής Α. Αντωνόπουλος)